„Zadziwi się mama, zadziwi się tata,
Kiedy w rejs wypłyniesz, hen, dokoła świata,
Bo świat, moi mili, nie jest wcale duży,
Opłynąć go można w deszczowej kałuży.”

W pewien wrześniowy, mglisty, rześki i - bezwietrzny poranek, grupa uczniów wraz z opiekunami, wyruszyła spod bram Zespołu Szkół im. K. Makuszyńskiego do Nakielna. Ta niewielka miejscowość koło Wałcza jest siedzibą klubu żeglarskiego „Akż’90”. Po przybyciu na miejsce, młodzież poznała instruktora Żurawia- admirała, który dowodzić miał flotą, z załogą, złożoną z uczniów Kornelówki.

To nic, że „Fryderyk Chopin” to jeden z czołowych żaglowców polskiej floty i pływa po morzach i oceanach. Dla naszych odkrywców, prawie jak po Atlantyku okazało się żeglowanie po jeziorze Bytyń Wielki.

Na najmniejszej, ale flagowej łódce armady o wdzięcznej nazwie „Żurawinka”, zaokrętowano oficerów Anię i Grzegorza. Na drugiej, oficerami zostały Dominika i Alicja, a na trzeciej, największej jednostce o powierzchni żagli ponad 50 m², wachtę na zmianę musiało pełnić aż pięciu oficerów w składzie: Agnieszka, Karolina, Ola, Filip i Tomek.

Zapiski z dziennika pokładowego:

Po wyjściu z portu, z pozoru niewielki wietrzyk z każdą przebytą milą morską, stawał się coraz silniejszy. Po wypłynięciu zaś za obszar wysp, na bezkresne wody akwenu, uzyskiwał siłę nawet 12 albo 14 stopni w skali Beauforta.

Rozpętał się sztorm. Fale przetaczały się po pokładzie, swoimi grzebieniami czesząc fryzury załóg. Bezlitosne strugi ulewy moczyły i chłodziły każdy skrawek ciała. Przechyły przy szkwałach niemal kładły żaglówki na wodę, a podmuchy podczas zwrotów przez sztag zmuszały żeglarzy do mrużenia oczu. Jednak załogi wszystkich jednostek armady, dzielnie stawiały opór wiatrom zmieniającym siłę i kierunek. Halsowanie do portu okazało się równie wymagające, bo składało się na zmianę ze zwrotów przez rufę i sztag przy falach sięgających rej. Po kilkugodzinnym rejsie, z niewielkimi stratami, zmęczona żywiołem załoga z ulgą powitała bezwietrzną zatoczkę z macierzystą mariną.

Admirał

Powszechnie wiadomo, że „morskie opowieści” marynarzy traktować należy z przymrużeniem oka i wszystkie niebezpieczne zdarzenia dzielić trzeba przez pół, przez cztery, a w tym przypadku przez 18. Po raz wtóry udział w projekcie fundacji APIA zapewnił. gębickiej młodzieży możliwość aktywnego spędzenia czasu.

Po wspaniałym rejsie kolejną atrakcją było napełnianie głodnych brzuchów samodzielnie upieczoną kiełbaską, konsumowaną przy akompaniamencie gitary, harmonijki ustnej i akordeonu. Potem najdzielniejszym z żeglarzy rozdano nagrody w postaci krawatów i czapek z marynistycznymi motywami. Podbudowani dobrze wykonaną pracą i objedzeni, uczniowie Kornelówki szczęśliwie wrócili do domów. Czwartek 10 września na trwałe zapisze już się w pamięci uczestników wyprawy.